ΓΚΟΤΣΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ- ΤΣΕΚΟΥ ΞΑΝΘΗ-ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Α.Σ.6

UNDER THE MARBLE

Στο πλαίσιο της μελέτης της ευρύτερης περιοχής του τείχους Δυμαίων, προβήκαμε στη χαρτογράφηση της.

Πήγη έμπνευσης για την τοποθέτησή μας απέναντι στο βουνό αποτέλεσε η έννοια της κρύπτης ως πέρασμα, όπως φανταστήκαμε να διαπερνάει το βουνό, με αποτέλεσμα και εμείς να  κινηθούμε υπόσκαφα.

Φωτογραφία μακέτας- κρύπτη 

Στη χωρική επεξεργασία ασχοληθήκαμε ιδιαίτερα με τη χρήση του φωτός και πως αυτή διαφοροποιει κάθε φορά την εμπειρία του θεατή. 

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι τέτοιοι πειραματισμοί με τη χρήση προπλασμάτων.

Ακολουθούν αρχικά σκίτσα που απεικονίζουν πειραματισμούς με το φως και τις εμπειρίες του χώρου που μας ενδιέφεραν απο την αρχή. Φεγγίτες στα ταβάνια, υπόσκαφοι χώροι, απότομη σκάλα-βύθιση, τεχνητή λίμνη.

Η βασική ιδέα του project παρουσιάζει μια παιχνιδιάρικη διάταξη από αυστηρούς καθαρούς γεωμετρικούς μαρμάρινους όγκους που "σχίζουν" το τοπίο, ενώ όλη κάτοψη του μουσείου είναι υπόσκαφη.

Προκειμένου να κατανοήσουμε τις κλίσεις του βουνού στο σημείο που θέλουμε να τοποθετήσουμε την πρότασή μας, κάναμε διαμήκεις και εγάρσιες τομές.

Έτσι καθώς η κλίση του βουνού αυξάνεται, ξεπροβάλλουν οι μαρμάρινοι όγκοι οι οποίοι καλύπτονται ασύμμετρα απο το χώμα του βουνού.

Όπως φάινεται από διαγράμματα της κάτοψης, οι όγκοι που εξέχουν από το βουνό είναι μόνο οι εκθεσιακοί χώροι και η καφετέρια. Η εμπειρία που βιώνει ο επισκέπτης είναι μια απότομη βύθιση στο σκοτάδι και από εκεί η ομαλή ανοδική πορεία προς το φως. Κατεβαίνοντας λοιπόν, από μια απότομη σκάλα γίνεται η βύθιση στην πρώτη σκοτεινή αίθουσα του μουσείου. Η συγκεκριμένη πρόκεται για μία τεχνητή λίμνη, προσομείωση της λιμνοθάλασσας  του Πρόκοπου που θα συναντήσει ο επισκέπτης κατά την έξοδό του απο το μουσείο. Οι διαδοχικές αίθουσες και εκθεσιακοί χώροι που διασχίζει κανείς μέχρι την έξοδο είναι τόσο μια ανοδική πορεία όσο και  φωτεινή, με την έννοια ότι ανεβαίνει το δάπεδο και συγχρόνως γίνεται ένα “παιχνίδι” με το φώς που συνεχώς αυξάνεται μέσω φεγγιτών-των σχημάτων δηλαδή που εξέχουν. 

Οι πρώτες δύο αίθουσες αφορούν έκθεση περιβάλλοντος του τόπου, ενώ οι δύο επόμενες είναι εκθεσιακοί χώροι ιστορίας. Υπάρχουν επίσης, αίθουσα διαλέξεων και σεμιναρίων, γραφεία διοίκησης, ερευνητικά εργαστήρια και ξενώνες, όλα εκ των οποίων φωτίζονται μέσω ενός αιθρίου που μεσολαβεί και αποτελεί στάση. Η τελευταία αίθουσα που συναντά ο επισκέπτης είναι μια καφετέρια με άπλετο φως που προσφέρει πανοραμική  θέα προς τη λιμνοθάλασσα του Πρόκοπου. Ως υποδοχή του μουσείου που εντάσσεται σαν ξεχωριστή εμπειρία έχει διαμορφωθεί μια πλατεία με στέγαστρο στην οποία ο επισκέπτης μπορεί να ξεκουραστεί, να αφήσει τα αντικείμενα του και να αναζητήσει εισητήριο. Τέλος η σκάλα στην οποία θα βυθιστεί ο επισκέπτης για να αρχίσει η εμπειρία έχει στραφεί ώστε να υπάρχει διαρκώς η θέα προς το τείχος.

Τομές

Αξονομετρικό

   Φωτορεαλιστικό τεχνητής λίμνης (πρώτη αίθουσα)

Φωτορεαλιστικό κολάζ δεύτερης αίθουσας ιστορίας (τετραγωνο-τελευταίος κ πιο φωτεινός χώρος έκθεσης)

Φωτορεαλιστικό κολάζ (Πως ξεπροβάλλουν οι όγκοι κατά την άνοδο του επισκέπτη στο βουνό.)

                                                                           Αίθριο

 Η επιλογή του αιθρίου ήταν αρκετά βοηθητική για το πρότζεκτ μας. Στο παρακάττω κολλάζ βλέπουμε στα δεξία τους ξενώνες οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί σε σημείο ώστε και να αλληλεπιδρούν με το αίθριο και να είναι απομονωμένοι από τα βλέμματα των επισκεπτών. Απέναντι φαίνονται τα γραφεία διοίκησης ενώ στα αριστερά βρίσκεται η αίθουσα διαλέξεων.

Καφετέρεια με θέα τη λίμνη.

 Μακέτες

                   Μακέτα με άμμο -το χώμα του βουνού καλύπτει ασύμετρα τις πλευρές των όγκων.

Μακέτα απο μάρμαρο, κλίμακα 1:250

Μακέτα που δείχνει τη διαμόρφωση του μουσείου στο εσωτερικό του βουνού, κλίμακα 1:250

Μακέτα από μπετόν. Πειραματισμοί σχετικά με τη διάταξη των γεωμετρικών σχημάτων στο χώρο.