Βασική ιδέα της πρότασης μου αποτέλεσαι η δημιουργία δύο πορειών που θα μπορεί να πάρει ο επισκέπτης ώστε να περιηγηθεί τόσο στον αρχαιολογικό χώρο όσο και να επισκευτεί όλα τα κτήρια. Μια σύντομη η οποία ξεκινάει από την πλατφόρμα εισόδου και περνάει από τον ναό, το μουσείο, τα εργαστήρια καταλήγοντας στους ξενώνες φιλοξενίας και μια μεγαλύτερη η οποία ξεκινάει από την πλατφόρμα εισόδου και περιηγείται στα αρχαία που βρίσκονται διάσπαρτα στον αρχαιολογικό χώρο και από την οποία έχεις προσβάσεις προς όλα τα κτήρια της ευρύτερης περιοχής.
Ο ναός θα πλαισιωθεί με στέγαστρο μέχρι την αποκατάσταση του, όπου και θα αφαιρεθεί για να μπορέσει να επανενταχθεί στον περιβάλλοντα χώρο του. Γι αυτό τον λόγο το στέγαστρο του ναού αποτελείται από καθρέπτες σε ολόκληρη την επιφάνεια του ώστε να αντανακλά το γύρω τοπίο "καμουφλάροντας" με αυτό τον τρόπο τις διεργασίες που συντελλούνται στο εσωτερικό του. Προκειμένου ο επισκέπτης να έχει πρόσβαση στον ναό ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί και το κύριο έκθεμα του αρχαιολογικού χώρου δημιουργείται ράμπα στο εσωτερικό του στεγάστρου η οποία βρίσκει τον ναό σε διαφορετικά ύψη με σκοπό την καλύτερη προβολή του στον επισκέπτη. Η πορεία με την ράμπα από το εσωτερικό του ναού καταλήγει στην είσοδο του αρχαιολογικού μουσείου όπου βρίσκεται και το περιπτέρο της έκθεσης της ζωοφόρου.
Το μουσείο σχεδιάστηκε ώστε να "αγκαλιάζει" το κτήριο της ζωοφόρου ως βασικό του έκθεμα. Γι αυτό το λόγο δημιουργείται εσωτερικό αίθριο όπου τοποθετείται το περίπτερο της ζωοφόρου. Είναι υπόσκαφο με φυτεμένο δώμα εκμεταλευόμενη την έντονη τοπογραφία της περιοχής με σκοπό η επέμβαση να ακολουθεί τις φυσικές χαράξεις του εδάφους και να μην αποτελεί μια βίαιη χειρονομία στο τοπίο ώστε ο ναός να συνεχίσει να αποτελέι το ορόσημο της περιοχής. Η όψη του μουσείου αποτελεί την ταυτότητα του κτηρίου αφού θα είναι το μόνο στοιχείο του μουσείου που αποκαλύπτεται στον επισκέπτη. Η όψη αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζεται και το στέγαστρο του ναού αποτελούμενη και αυτή από καθρέπτες ώστε να χάνεται στο τοπίο. Οι εσωτερικές όψεις του μουσείου είναι από γυαλί με σκοπό να εισάγεται ο φυσικός φωτισμός στο κτήριο και να αποκαλύπτεται σιγά σιγά το περίπτερο της ζωοφόρου.
Το περίπτερο της ζωοφόρου έχει τον ίδιο προσανατολισμό με τον ναό. Στο εσωτερικό του στο σημείο του αιθρίου προστίθεται νερό και τοποθετούνται αγάλματα. Η αντανάκλαση των φυσικών στοιχείων του τοπίου στο εσωτερικό του περιπτέρου με τη χρήση του νερού επιτυγχάνει την επανατοποθέτηση της ζωοφόρου στο φυσικό της περιβάλλον. Μέσα από την πορεία στο περίπτερο και την εναλλαγή φυσικού και τεχνητού φωτός οι πλάκες της ζωοφόρου αποκαλύπτονται στον επισκέπτη.