Triangle Shield MUSEUM / Ανδριώτη Μαρίνα / Σύριος Αλεξανδρος

Στις αρχές του εξαμήνου ασχληθήκαμε με τις υφές στην αρχιτεκτονική αλλά και την έννοια του discomfort. Παρακάτω φαίνονται οι φωτογραφίες που τραβηξαμε στην εκδρομη στην Ζάκυνθο, επικεντρωμένες στις υφές και τις υλικότητες που μας ενδιέφεραν. Εχουμε εστιάσει κυρίως στις μεταλλικές υφές βρίσκοντας παραδείγματα από άλλα κτίρια εγχώρια και διεθνη, καθώς το pavillion μας θα είναι από μέταλλο. Τέλος έχουμε παραθέσει κάποια παραδείγματα της αρχιτεκτονικης του discomfort που υπαρχουν σε κτίρια, δημόσιους χώρους και αντικείμενα.

PAVILLION

Στόχος μας έιναι το μουσείο να αποτελεί μια διαδρομή στις συναισθηματικές διακυμάνσεις των εβραίων εκείνης της εποχής. Κοιτώντας το μουσειο και μπαίνοντας σε αυτό θέλουμε να κάνουμε τον επισκέπτη να νιώσει πως το ίδιο το μουσείο σαν δομή λειτουργεί ως πανοπλία και τον προστατεύει από τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος, όπως ακριβώς έκαναν και οι Ζακυνθινοί με τους Εβραίους, κρυβοντάς τους μέσα στα σπίτια τους μακρία από το βλέμα των Γερμανών. Όλο το μουσείο είναι μία ανηφορική διαδρομη που ανεβαίνει 9 μέτρα, αποσκοπώντας να δείξει το μόχθο των Εβραίων κατα την διάρκεια εκείνων των χρόνων. Μέσα σε αυτη την ανηφορική διαδρομή προσπαθούμε μέσα απο την αρχιτεκτονική να αποδόσουμε τα αισθήματα του φόβου, της απειλής, της αγωνίας και της κουράσης αλλα και εκείνα της ελπίδας, της λύτρωσης και της ευγνωμοσύνης.

Παρουσιάζοντας συνοπτικά το μουσείο στο πρώτο μέρος θέλουμε να τονίσουμε το αίσθημα της ασφάλειας. Στη συνέχεια συναντάμε το χώρο προβολων που βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του μουσείου θέλωντας να αποδόσουμε την αίσθηση του κρυσφήγετου, δίπλα από το οποίο δεσπόζει η απειλή δηλαδή η καγκελωτη σκάλα, της οποίας τα κάγκελα αφενός χρησιμεύουν για να δημιουργούν εμπόδια κατα την ανάβαση και αφετέρου λόγου του υψους των καγκέλων και της γεωμετρίας του κτιρίου οι σκιές τους δημιουργούν ένα έντονο αποτέλεσμα μεσα από το οποιό θέλουμε να ενισχύσουμε τα αισθήματα φόβου δυσφορίας και την αίσθηση της απειλής. Mε την τελευταία πρισματική σκάλα θέλουμε να δηλώσουμε την λυτρωση καθώς η σκάλα όσο ανεβαίνεις πλαταίνει και σε οδηγεί στην τελευταία και πιο φωτεινη αίθουσσα του μουσείου. Η αίθουσα αυτή πρόκειται για έναν χώρο έκθεσης έργων τέχνης, ουσιαστικά μία προσφορά διάφορων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από την γενναία και συγκινητική κίνηση των Ζακυνθυνών, μέσω αυτής της αίθουσας θέλουμε να τονίσουμε την ευγνωμοσύνη και την συγκίνηση των Εβραίων του νησιού μέσω της μεγαλοιώδους κίνησης αυτοθυσίας των Ζακυνθινών.

Το δεύτερο πρόγραμμα πρόκειται για ένα κήπο ευγνωμοσύνης με διαμορφωμένους ξένωνες γύρω από αυτόν. Γνωρίζοντας ότι στο εβραικό μουσείο της Ιερουσαλήμ, οι Εβραίοι στον "κήπο των δικαίων" έχουν αφιερώσει δύο δέντρα, έναν για το δήμαρχο της Ζακύνθου, Λουκά Καρρέρ και ένα για τον αρχιμανδρήτη Χρυσόστομο, θελήσαμε να δηιουργήσουμε έναν δικό μας κήπο ευγνωμοσυνης που κάθε Εβραίος θα μπορεί να αφιερώσει ένα δέντρο στους Ζακυνθινούς που τον προστάτεψαν και έκρυψαν για ένα χρόνο από τους Γερμανούς, ενώ ταυτόχρονα να του εξασφαλήσουμε μια προσωρινή κατοικία ωστε να μπορεί πάντα να γυρνάει πίσω στο νησί που τον βοηθησε στους χειροτερους χρόνους που γνώρισε η εβραική ιστορία.