κ-ΟΙΝΟ-δοντας// Αυγεράκη Κατερίνα Νικολάου Βασιλική Δέσποινα

Το κέντρο οινολογίας που σχεδιάζουμε βρίσκεται στο Ριο. Αρχικά επισκεφτήκαμε το οικόπεδο μας και κάναμε μια καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης. Χωρίσαμε τα στοιχεία που απαρτίζουν το τοπίο σε layers και κατασκευάσαμε μια μακέτα μέσω της οποίας τα απεικονίσαμε.

Στη συνέχεια, από τον κύκλο της αμπελουργίας ερευνήσαμε τη διαδικασία του κλαδέματος.

Αυτή η έρευνα αποτέλεσε την αρχή ώστε να αρχίσουμε να τροποποιούμε και να μετασχηματίζουμε το τοπίο που μας δόθηκε.

Αρχικά γεμίσαμε το μεγαλύτερο μέρος του οικοπέδου με αμπέλια. Εξαίρεση αποτέλεσε μια συστάδα από ελιές την οποία διατηρήσαμε ως άξονα και την προεκτείναμε μέχρι τη θάλασσα, καθώς και η παράκτια περιοχή στην οποία τοποθετήσαμε ψηλά δέντρα.

Στη συνέχεια επεξεργαστήκαμε την ακτογραμμή.

Και τέλος αφαιρέσαμε κάποια τμήματα της φύτευσης ώστε να δημιουργηθούν ξέφωτα στα οποία θα αναπτυχθεί το κέντρο μας.

Όσον αφορά τον τρόπο ανάπτυξης του κέντρου οινολογίας στο οικόπεδο, αποφασίσαμε να χωρίσουμε σε τρεις ζώνες την περιοχή που μας δόθηκε, σε κάθε μία από τις οποίες στεγάζονται λειτουργίες διαφορετικού τύπου. Αυτές οι ζώνες είναι η ζώνη της παραγωγής, η ζώνη της εκπαίδευσης και η ζώνη της αναψυχής.

Στη συνέχεια, έχοντας ξανά ως τεχνική διαμόρφωσης όγκων το κλάδεμα, ξεκινήσαμε με έναν αρχικό όγκο και ακολουθήσαμε τρία στάδια αφαίρεσης στοιχείων ώστε να καταλήξουμε στους τελικούς όγκους που θα στεγάσουν τα κέντρο οινολογίας. Επιπλέον, τοποθετήσαμε στον αρχικό μας όγκο υποστυλώματα σε κάναβο 6*6(διαστάσεις πολλαπλάσιες του κανάβου φύτευσης των αμπελιών 2*2), τα οποία πάλι μέσω του κλαδέματος αφαιρέσαμε ώστε να καταλήξουμε στον σκελετό των όγκων μας.

Ύστερα από αυτή την επεξεργασία οι όγκοι μας τοποθετούνται πλευρικά της συστάδας των ελιών/άξονα κίνησης που διατηρήσαμε όπως φαίνεται παρακάτω.

Η πρώτη ζώνη που συναντά κανείς μπαίνοντας στο οινοπεδίο είναι αυτή της παραγωγής. Αφού έχει περιπλανηθεί ανάμεσα στα αμπέλια και τις ελιές, συναντά το πρώτο σύμπλεγμα κτηρίων. Αυτό αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα. Στο ισόγειο επίπεδο εντοπίζονται τα γραφεία και μία είσοδος για εναπόθεση της σοδειάς. Από αυτή την είσοδο η σοδειά περνά στο πρώτο υπόγειο επίπεδο. Εκεί ακολουθεί μια κυκλική διαδρομή και καταλήγει σε έναν ανελκυστήρα. Μέσω του ανελκυστήρα το κρασί περνά στο δεύτερο υπόγειο επίπεδο όπου πραγματοποιείται η ωρίμανση. Πρέπει να πούμε πως σε αυτή τη ζώνη ο επισκέπτης δεν μπορεί αν εισέλθει στους χώρους παραγωγής και ο μόνος τρόπος να δει τι συμβαίνει στο υπόγειο είναι μέσω εποπτείας από το ισόγειο επίπεδο. Αυτό συμβαίνει μέσω των υαλοστασίων που τοποθετούνται στις όψεις δεξιά και αριστερά του άξονα κίνησης.

Συνεχίζοντας την πορεία στον κεντρικό άξονα κίνησης συναντάμε την επόμενη ζώνη, τη ζώνη εκπαίδευσης. Αυτή περιλαμβάνει έναν εκθεσιακό χώρο, μια κάβα και έναν χώρο γευσιγνωσίας. Εδώ ο επισκέπτης έχει πρόσβαση σε όλους τους χώρους. Επιπλέον, ο εκθεσιακός χώρος συνδέεται με το κελάρι. Έτσι πρώτον επιτυγχάνεται μια σύνδεση της ζώνης της εκπαίδευσης και της παραγωγής. Δεύτερον ο επισκέπτης μπορεί, αφού πληροφορηθεί για τη διαδικασία οινοποίησης στον εκθεσιακό χώρο, να δει στο υπόγειο επίπεδο το αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής και στη συνέχεια περνώντας πάλι στο ισόγειο επίπεδο να μεταβεί στον χώρο γευσιγνωσίας όπου θα γευτεί το τελικό αποτέλεσμα.

Τέλος μετά από αυτή την περιήγηση ο επισκέπτης ακολουθώντας τον βασικό άξονα κίνησης καταλήγει στη ζώνη της αναψυχής. Εδώ αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό τοπίο. Η φύτευση με τα αμπέλια έχει πλέον σταματήσει και τη θέση τους παίρνουν ψηλά δέντρα. Επίσης, οι όγκοι του ξενώνα και του εστιατορίου δεν βρίσκονται πλευρικά του άξονα κίνησης αλλά έχουν εκτοπιστεί. Στο κενό που δημιουργείται αναπτύσσεται το πεδίο εορτών. Το πεδίο εορτών είναι ένας "χώρος" που έχει τη δυνατότητα να εμφανίζεται, να μετασχηματίζεται και να εξαφανίζεται. Παίρνει το σχήμα του από τις ανάγκες της κάθε γιορτής που διαδραματίζεται και μπορεί να αναπτυχθεί εν δυνάμει σε όλη την ακαλλιέργητη έκταση της ζώνης αναψυχής. Ο τρόπος με τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι μέσω υποδοχών που υπάρχουν στο έδαφος τοποθετημένες σε κάναβο 2*2 (κάναβος φύτευσης αμπελιών), οι οποίες μπορούν να δεχτούν υποστηλώματα/σκαλωσιά.