Μουσείο του Ανθρώπου | Πέτρος Πιτσιλαδής

Με μια πιο ολιστική ματιά απέναντι στον άνθρωπο σαν είδος (Homo sapiens) συναντάται η ανθρωπόκαινος εποχή ως μέρος της ιστορίας του.
Το μουσείο αποτελεί ένα χρονολόγιο της ανθρώπινης παρέμβασης στον πλανήτη.
Αφηγείται την εξέλιξη της παραπάνω από της απαρχές της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα καταλήγοντας σε μια πρόβλεψη-προειδοποίηση για το μέλλον.

Richard Long, A Line made by Walking, 1967

Olafur Eliason, The Mediated Motion, 2001

Hansjorg Voth, Himmelsteppe, 1987

Richard Wilson, 20:50, 1987

Διαμόρφωση χώρων που θα φιλοξενήσουν τα έργα

Ογκοπλασία και κίνηση

Προσανατολισμός προς τη θάλασσα και τον ανοιχτό ορίζοντα

Ποιότητα αναφερόμενη στην ερημοποίηση, δηλαδή το τελευταίο στάδιο της οικολογικής καταστροφής, την απουσία ζωής. 

Δευτερεύον πρόγραμμα

Εικόνα: έργο 1

Εικόνα: έργο 2

Εικόνα: έργο 3

Εικόνα: έργο 4

Εικόνα: είσοδος στο μουσείο
Τέλος, μια διαφορετική ερμηνεία του σχεδιασμού του μουσείου ο οποίος βασίζεται σε καθαρά γεωμετρικά σχήματα ακουμπισμένα σε λόφους εμπνευσμένους από φυσικότητα.
Στη φύση, τουλάχιστον στη κλίμακα που αντιλαμβανόμαστε ως άνθρωποι, δεν συναντάται καθαρή γεωμετρία όπως στον μικρόκοσμο και στον μακρόκοσμο (π.χ. τα εικοσάεδρα σώματα των ιών και η σφαιρικότητα των αστρικών σωμάτων).
Έτσι, ο άνθρωπος "εφηύρε" την γεωμετρία ώστε να κατανοήσει τον κόσμο και να δημιουργήσει.
Συνεπώς αντιλαμβάνομαι αυτόν τον σχεδιασμό ως "Ιδέες επί Γης".