Η ομάδα μας ερευνά τα μοτίβα. Η κεντρική ιδέα
του pavilion είναι η προστασία που προσέφεραν οι Ζακυνθινοί στους Εβραίους.
Αυτό το αποτυπώσαμε με τρία βασικά στοιχεία , τον καμπυλόμορφο τοίχο με τον
καθρέπτη εξωτερικά, που τονίζει την αίσθηση της προστασίας των Ζακυνθινών προς
τους Εβραίους οι οποίοι συμβολίζονται από τις 275 φωτεινές στήλες. Το τρίτο
στοιχείο αποτελεί ο ευθύγραμμος τοίχος, που συμβολίζει τον πόλεμο.
Όσο αφορά το κύριο πρόγραμμα του
μουσείου , αναφορά μας αποτέλεσαν οι μυρμηγκοφωλιές και η έννοια της προστασίας
που προϋπήρχε από το pavilion. Η πρόσβαση στο κτήριο γίνεται με μία σκάλα από
τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο διάδρομο του κτηρίου που έχει δημιουργηθεί κι
έχει ως σκοπό να αναπτύξει τις αισθήσεις του επισκέπτη μέσω της όρασης και του
φόβου. Στη κάτοψη του κτηρίου υπάρχουν δύο βασικές αίθουσες , η πρώτη που
συναντά ο επισκέπτης συμβολίζει τους 275 διασωθέντες Εβραίους, η δεύτερη που
συναντά είναι εκείνη στο ψηλότερο σημείο του οικοπέδου, η οποία είναι
αφιερωμένη στη ζωή των Εβραίων.
Το δευτερεύον πρόγραμμα έχει την ίδια είσοδο
με το κύριο και αποτελεί ουσιαστικά ένα εκπαιδευτήριο εκμάθησης της Εβραϊκής
γλώσσας και κουλτούρας.
Η ομάδα μας αυτό το εξάμηνο μελέτησε τα
μοτίβα.
Κατά την επίσκεψή μας στη Ζάκυνθο
αποτυπώσαμε κάποια μοτίβα. Αρχικά βλέπουμε δύο παραδείγματα που μας έδωσαν
ερεθίσματα για τις ατμόσφαιρες των κτηρίων.
Βασική αναφορά για το κτήριό
μας ήταν η μυρμηγκοφωλιά αφού βασικό στοιχείο της αρχιτεκτονικής των μυρμηγκιών
είναι ο διάδρομος όπως και το αδιέξοδο, ο λαβύρινθος και οι οπτικές φυγές.
Εδώ βλέπουμε μια μυρμηγκοφωλιά και τον πληθυσμό των διαδρόμων που δημιουργούνται.
Τα δύο κτήρια μας αναπτύχθηκαν βάση κανάβου, ο οποίος προέκυψε από τις κατευθύνσεις του οικοπέδου.
Στο
κείμενο που ακολουθεί συνοψίζεται η κεντρική ιδέα που είναι η κλιμάκωση των
συναισθημάτων μέσω των εναλλαγών της ατμόσφαιρας των χώρων και της ποιότητας
του φωτός.Επιδιώκουμε ο επισκέπτης να βιώσει τα συναισθήματα των
τελικά διασωθέντων Εβραίων της Ζακύνθου.
Ερχόμενος ο επισκέπτης από την επαρχιακή οδό
Ζακύνθου Αλυκών αντικρίζει την είσοδο του μουσείου. Προσεγγίζοντας την πόρτα
ανεβαίνει μια ραμπόσκαλα έως ότου βρεθεί στην είσοδο.Ο επισκέπτης εισερχόμενος στο κτήριο αντικρίζει μία σκάλα που αποτελείται από τριγωνικά πλατύσκαλα τα οποία έχουν διαστάσεις 1x1.73m κι έχουν προκύψει από τον κάναβο για μεγαλύτερη άνεση στην ανάβαση των επισκεπτών. Εκεί αρχίζει το σκοτάδι
και μπαίνει στον πρώτο χώρο, το χώρο του φόβου.
Ο επισκέπτης βιώνει τον φόβο
από το σχεδόν απόλυτο σκοτάδι, τις σκάλες και τον ήχο του νερού.
Ο επισκέπτης συνεχίζει στο δεύτερο χώρο, που είναι ο χώρος της ανασφάλειας, εκεί που οι ήχοι εντείνουν την ατμόσφαιρα. Επίσης η ανασφάλεια εντείνεται με τα κινούμενα σκαλοπάτια και τους ψιθύρους των ανθρώπων. Ο πρώτος από τον δεύτερο χώρο διαχωρίζονται από την ένταση του φωτισμού. Τις δυο αίθουσες διατρέχει μια φωτεινή λωρίδα της οποίας η ένταση του φωτός σταδιακά αυξάνεται.
Ο επισκέπτης συνεχίζει στο δεύτερο χώρο, που είναι ο χώρος της ανασφάλειας, εκεί που οι ήχοι εντείνουν την ατμόσφαιρα. Επίσης η ανασφάλεια εντείνεται με τα κινούμενα σκαλοπάτια και τους ψιθύρους των ανθρώπων. Ο πρώτος από τον δεύτερο χώρο διαχωρίζονται από την ένταση του φωτισμού. Τις δυο αίθουσες διατρέχει μια φωτεινή λωρίδα της οποίας η ένταση του φωτός σταδιακά αυξάνεται.
Περνώντας στον τρίτο χώρο ο
επισκέπτης αντικρίζει μια φωτεινή στήλη που τον οδηγεί σε ένα θάλαμο με άλλες
137 όμοιές της. Ο χώρος αυτός προβάλλει την προστασία προς τους Εβραίους και
την ελπίδα. Μέσα στο χώρο υπάρχει καθρέπτης από τη μια πλευρά προκειμένου να
διπλασιαστεί ο αριθμός των φωτεινών στηλών και έτσι να προκύψει ο αριθμός των
διασωθέντων Εβραίων.
Ο τέταρτος χώρος
συμβολίζει την άνεση και υποδηλώνει την
ελευθερία αλλά και την προστασία ταυτόχρονα από αυτό προκύπτει και η ένταση του
φωτός η οποία έχει κλιμακωθεί στο μέγιστο σε αντίθεση με την πρώτη αίθουσα.
Η μεγάλη σκάλα καταλήγει στον
πέμπτο και τελευταίο χώρο ο οποίος είναι ανοικτός συμβολίζοντας το πέρασμα από μια κατάσταση
ανασφάλειας σε μία νέα της ελευθερίας. Ο χώρος είναι ένα μικρό μουσείο
αφιερωμένο στη ζωή των διασωθέντων Ζακυνθινών Εβραίων.
Το συμπληρωματικό κτήριο μας έχει κοινό χώρο
εισόδου με το μουσείο. Ουσιαστικά αποτελεί ένα εκπαιδευτήριο της εβραίικης
γλώσσας καθώς και πολιτιστικό κέντρο. Εισερχόμενος ο επισκέπτης στο κτήριο
βρίσκεται στο χώρο του φουαγιέ και προχωρώντας στο διάδρομο αντικρίζει τις
αίθουσες του εκπαιδευτηρίου και τους βοηθητικούς χώρους καθώς και τη σκάλα που
οδηγεί στο αμφιθέατρο. Οι δυο όροφοι συνδέονται με ένα άνοιγμα στην οροφή του
αμφιθέατρου που καλύπτεται από κινητή γυάλινη οροφή.
φωτογραφίες μακετών
μακέτα 1:500
μακέτα 1:150
































Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.