Από την πόλη των Χανίων πέρασαν πολλοί κατακτητές ανά τους αιώνες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το ιστορικό τους κέντρο να έχει άναρχη και πυκνή δόμηση και να αποτελείται από κτήρια με διαφορετικό ύφος και στυλ. Έτσι δημιουργείται μια νέα και μοναδική εικόνα που δεν συναντάται πουθενά αλλού, σαν collage διαφορετικών πολιτισμών.
Παρατηρήσαμε στον χάρτη τα κενά και πλήρη, τις ”τρύπες” δηλαδή της πόλης, και αναγνωρίσαμε την ίση σημασία των δύο. Γι αυτό τον λόγο η πρώτη μας απόφαση ,όσον αφορά στο κτήριο, ήταν τα κενά να σχεδιαστούν εξίσου με τα πλήρη, σαν δωμάτια με ίδια σημασία.
Οι χώροι μας είναι τοποθετημένοι και σχεδιασμένοι έτσι ώστε αν "συρθούν" ο ένας μέσα στον άλλον να κουμπώνουν και να δημιουργούν ένα σύνολο.
Για εμάς, το μουσείο σύγχρονης τέχνης αποτελεί ένα σύνολο εμπειριών με ή χωρίς εκθέματα.
Στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε αυτές τις εμπειρίες και να συνδέσουμε το κτήριο με την πόλη, αποφασίσαμε να μελετήσουμε τέσσερις πολιτισμικές επιρροές των Χανίων. Εξελίξαμε και τοποθετήσαμε τυπολογίες από την Ελλάδα, την Τουρκία, την Βενετία και την Αίγυπτο, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στον σχεδιασμό των διαφορετικών εισόδων φωτός. Έτσι, ο κάθε χώρος σχεδιάστηκε ώστε να δημιουργεί μια διαφορετική ατμόσφαιρα. Όσο για τους εξωτερικούς χώρους, διαλέξαμε υφές ή φυτά που ευδοκιμούν στις παραπάνω χώρες και ενεργοποιούν τις αισθήσεις.
Οι λύσεις που έχουν δοθεί για τις κατόψεις (βιβλιοθήκη, αίθουσα συνεδριάσεων, γραφεία, εκδοτήρια, πωλητήριο, cafe, workshop, αποθήκη, καταλύματα και atelier καλλιτεχνών) είναι ενδεικτικές, καθώς κανένας χώρος δεν επιθυμούμε να έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα. Θα θέλαμε ο κάθε καλλιτέχνης να μπορεί να εκθέσει σε οποιαδήποτε αίθουσα του μουσείου τον εμπνεύσει.
Τρεις από τις αίθουσες που έχουμε σχεδιάσει διαθέτουν υπόγεια.
Παρατηρούμε ότι το κτήριο είναι ξεκάθαρα χωρισμένο από το περιβάλλον του, καθώς διαθέτει αυστηρά όρια (τοιχία). Η κάτοψη φανερώνει τρεις κύριες εισόδους, άλλης σημασίας και μεγέθους η καθεμία (μέρος της εμπειρίας). Η είσοδος από τη μεριά της πόλης γίνεται μέσω μίας αυλής με ελιές και πεζούλες πλάτους ενός μέτρου, που κατεβάζουν τον επισκέπτη στο επίπεδο του μουσείου. Η είσοδος από τη μεριά της θάλασσας γίνεται μέσω ενός μικρού "κρυφού" ανοίγματος στον μπροστινό τοίχο. Τέλος, από τη μεριά του δρόμου που διατρέχει το οικόπεδο από αριστερά, ο τοίχος ανοίγει και οδηγεί σε ένα μπαλκόνι που μπορεί να κατεβάσει τον επισκέπτη -για άλλη μια φορά- στο επίπεδο του μουσείου.
Δεξιά και αριστερά έχουμε ράμπες που μπορούν να συμβάλουν στην πιο άμεση κίνηση από πίσω προς τα εμπρός, διαφορετικού χαρακτήρα η καθεμία. Ωστόσο, η πορεία του επισκέπτη εσωτερικά δεν είναι ξεκάθαρη και τον οδηγεί στο να ανακαλύψει τους χώρους έναν προς ένα.
Στη δική μας λύση, έχουμε τοποθετήσει το cafe στο παλιό εργοστάσιο της ΑΒΕΑ, και έχουμε χρησιμοποιήσει κάποιες υπάρχουσες υποδομές για να στεγάσουμε την κουζίνα και το μπαρ. Το cafe αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα, και χρησιμοποιεί σαν ταράτσα του το δώμα μίας αίθουσας.
Ακόμη, ο χώρος των δικών μας atelier, είναι τοποθετημένος στο πιο ψηλό σημείο του οικοπέδου και ο μόνος που έχει θέα στη θάλασσα. Αναπτύσσεται και εκείνος σε δύο επίπεδα, καθώς διαθέτει πατάρι.
Τα περισσότερα δώματα είναι βατά (μέσω σκαλών ή μπαλκονιών) και αποτελούν τα μοναδικά σημεία του κτηρίου που προσφέρουν θέα στη θάλασσα.
Όσων αφορά τα έπιπλα, αποφασίσαμε να υπάρχουν στους χώρους κύβοι 50χ50 εκατοστά που να επιτρέπουν στον χρήστη να τους χρησιμοποιήσει όπως ο ίδιος επιθυμεί.
Το κτήριο αντλεί αισθήσεις και εμπειρίες από την ίδια την πόλη των Χανίων με τις οπτικές φυγές που προσφέρει, τις καδραρισμένες θέες προς τον ουρανό και την θέα προς την θάλασσα. Μπορεί να φιλοξενήσει τέχνη και προγράμματα σε ήδη υπάρχουσες υποδομές, όπως συμβαίνει άλλωστε και με τους χώρους τέχνης που ήδη διαθέτει η πόλη (επανάχρηση κτηρίων με προκαθορισμένο χαρακτήρα και τυπολογία).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.