ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ 6 | 2017-18: μουσείο της ανθρωποκαίνου | φατσέα μέλια

Κεντρική Ιδέα

Αναλύοντας την περιοχή στην οποία βρίσκεται το οικόπεδο, παρατήρησα και κατέγραψα τις βασικές ροές κίνησης (χάρτης 1), καθώς επίσης τα τοπόσημα και τα κτίρια (χάρτης 2).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον μου προκάλεσαι η ογκοπλασία του κάστρου/φρουρίου και προχώρισα στην περεταίρω διερεύνησή του. Αναγνώρισα δύο βασικούς όγκους και συνέχισα με την επεξεργασία τους.

Επιπλέον, παρατήρησα την έντονη παρουσία του νερού στην περιοχή και πώς αυτό αποτελεί "φυσική ασπίδα" για το φρούριο. Τέλος, εξέτασα τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος "έφερε" το νερό μέσα στο οικόπεδο του κάστρου δημιουργώντας τάφρους για επιπλέον προστασία. Οι χαράξεις που δημιουργούν οι τάφροι επισημένονται στον παρακάτω χάρτη, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο επιλέγω να εισέλθουν και στο δικό μας οικόπεδο. Οι συγκεκριμένες χαράξεις αποτέλεσαν και τις βασικές χαράξεις με τις οποίες σχεδιάστηκε η πρόταση για το μουσείο.

Επιλογή Έργων

Επέλεξα τέσσερα έργα (τα οποία κατατάσσονται σε τρεις εννοιολογικές ενότητες : γη, νερό, αέρας) που θα εκθέτονται μόνιμα στο μουσείο και προχώρισα στη διαγραμματική ανάλυσή τους.

(γη) Το πρώτο ονομάζεται " 20:50 ", είναι από τον καλλιτέχνη Richard Wilson και αποτελείται από μία αίθουσα γεμμάτη με χρησιμοποιημένο λάδι μηχανής, το οποίο αντιπροσωπεύει το πετρέλαιο. Η αίθουσα αυτή έχει ανοίγματα στην οροφή το φως από τα οποία αντανακλάται έντονα στο μαύρο χρώμα του λαδιού, καθώς και κολώνες που μοιάζουν να βυθίζονται στο πετρέλαιο. Ο επισκέπτης εισέρχεται σε έναν διάδρομο που στενέβει όσο κανείς προχωρά σε αυτόν και τελικά βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο στο οποίο περιτριγυρίζεται από πετρέλαιο.

(νερό) Το δεύτερο ονομάζεται "minamo", καλλιτέχνες του οποίου είναι οι torafu architects. Αποτελείται από μία αίθουσα χωρίς κανένα άνοιγμα, στην οποία υπάρχουν τρία αντικείμενα (μία βρύση, μία τουαλέτα και ένα ντουζ). Καθώς ο επισκέπτης βρίσκεται στην αίθουσα ακούει τον ήχο της ροής του νερού ενώ παράλληλα το φως μεταβάλλεται μεταξύ τριών χρωματισμών.

(αέρας) Το τρίτο έργο που επέλεξα ονομάζεται " the mediated " και ανήκει στον Olafur Eliasson. Μία αίθουσα ελάχιστα φωτισμένη και γεμμάτη τεχνητή ομίχλη, περιλαμβάνει μία κρεμμαστή γέφυρα στην οποία ο επισκέπτης ανεβαίνει μέσω μίας σκάλας που βρίσκεται στην μία άκρη της. Εάν κανείς διασχίσει την γέφυρα βρίσκεται σε αδιέξοδο και καλείται να επιστρέψει πάλι πίσω στην άκρη στην οποία υπάρχει η σκάλα για να κατέβει.

(αέρας) Το τέταρτο έργο αποτελεί δουλειά του Tokujin Yoskioka και ονομάζεται " tornado ". Ένα ελαφρύ υλικό, ημιδιαφανές που μοιάζει με πολύ μικρά καλαμάκια, κατακλίζει μία αίθουσα με μέτριο φωτισμό. Ο επισκέπτης περιπλανίεται στην αίθουσα και ανακαλύπτει μικρότερα έργα του καλλιτέχνη. Το υλικό δημιουργεί πυκνώσεις, αραιώσει και αδιέξοδα, περιβάλλει τις κολώνες της αίθουσας και εμποδίζει τα ανοίγματά της.

Πρόταση

Η πρόταση αποτελείται από τρείς όγκους : τον ορθογώνιο που συμπεριλαμβάνει όλες τις βοηθητικές λειτουργείες και βρίσκεται στο εσωτερικό ενός τεχνητού λόφου, τον θόλο (σε κάτοψη κυκλικό) που περιλαμβάνει την αίθουσα ομιλιών και τον εξάγωνό που περιλαμβάνει τις μόνιμες εκθέσεις και στο υπόγειο την αίθουσα συντήρησης και τις αποθήκες. Οι τρεις όγκοι διαχωρίζονται από κανάλια νερού (τάφρους) και συνδέονται με γυάλινους διαδρόμους. Η είσοδος γίνεται από την αριστερή πλευρά του οικοπέδου στην οποία βρίσκεται και ο χώρος στάθμευσης οχημάτων, συνεπώς ο επισκέπτης εισέρχεται στον ορθογώνιο κτίριο και ύστερα μέσω του ενός γυάλινου διαδρόμου στις μόνιμες εκθέσεις. Εάν διασχίσει το ορθογώνιο κτίριο βγαίνει στον υπαίθριο χώρο.

Η είσοδος στον υπόγειο χώρο του εξαγωνικού όγκου που συμπεριλαμβάνει το εργαστήριο συντήρησης και τις αποθήκες γίνεται από ξεχωριστό υπόγειο διάδρομο. Παράλληλα, η αίθουσα ομιλιών διαμορφώνεται στο υπόγειο του θόλου.

Στο υπόγειο του ορθογώνιου όγκου διαμορφώνεται ο χώρος των εγκαταστάσεων.

Τέλος, οι τοίχοι του όγκου στον οποίο βρίσκονται οι περιοδικές εκθέσεις εμφανίζουν μία ελαφριά κλήση προς το εσωτρικό και ανοίγματα υπάρχουν μόνο στην οροφή.