ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΚΑΙΝΟΥ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ_ΠΑΠΑΔΕΑ ΡΗΓΟΥΛΑ

 Η αύξηση της στάθμης της θάλασσας στη διάρκεια των χρόνων αποτέλεσε βασικό σημείο μελέτης για το μουσείο της ανθρωποκαίνου.  Συγκεκριμένα μέσω αυτού του φαινόμενου ξεκίνησε η μελέτη της σχέσης του ανθρώπου με το νερό και το πως αυτός  νιώθει όταν περιτριγυρίζεται από  αυτό.

 Η ανάλυση του οικοπέδου ξεκίνησε από τη μελέτη των χαράξεων που προκύπτουν από τους δρόμους και τις κατοικίες στην περιοχή του Ρίου, ενώ έμφαση δόθηκε στην ανάλυση των κατοικιών, ως προς τον τρόπο διάταξης και οργάνωσης των όψεων στην μπροστά πλευρά του δρόμου και την αναρχία στην πίσω πλευρά του.

 Στη συνέχεια έγινε μια ανάλυση του οικοπέδου σε layers, όπου έγινε η τοποθέτηση βασικών στοιχείων, ενώ έγινε και μια μελέτη της υπαίθριας διαμόρφωσης ως προς τις χαράξεις , οι οποίες έχουν  υψομετρική διαφορά. Το κτήριο τοποθετήθηκε με βάση την έρευνα που είχε γίνει ως προς τον άναρχο τρόπο τοποθέτησης των κατοικιών στους δρόμους.

 Το μουσείο επιθυμούμε να αποτελεί ένα πέμπτο έκθεμα, καθώς προσφέρει  μια βιωματική εμπειρία σε σχέση με το νερό. Καθώς γίνεται η πορεία κάθε όγκος βυθίζεται ανά μισό μέτρο και έτσι ο επισκέπτης καθώς περπατά στους γυάλινους  διαδρόμους αρχίζει να βλέπει τη στάθμη του νερού να αυξάνεται, μέχρι ένα σημείο που το νερό τον έχει καλύψει εντελώς.  

 Η επιλογή των εκθεμάτων και η τοποθέτηση τους έγινε με τέτοιο τρόπο που να συμβάλει σε αυτή τη διαδρομή. Από τη γέφυρα (πάνω από το έδαφος), μέχρι την πισίνα κάτω από το νερό.  Στο ισόγειο βρίσκονται οι εκθέσεις , τα γραφεία κι οι αποθήκες, ενώ στο υπόγειο οι υπόλοιπες λειτουργίες.