Pavilion Μεσογειακής Καταστροφής | Φατσέα Μέλια

Αρχικός στόχος της διερεύνησής μου ήταν η κατανόηση των οικολογικών προβλημάτων που εμφανίζονται στις ακτές της Μεσογείου και πιο συγκεκριμένα η αιτία της εκθετικής αύξησης των μεδουσών στον Κορινθιακό κόλπο. Μετά από μία σύντομη έρευνα βγήκαν τα παρακάτω συμπεράσματα.

Στη συνέχεια, με σκοπό τον σχεδιασμό ενός Pavilion ευαισθητοποίησης του κοινού για τα παραπάνω προβλήματα, μελέτησα δύο έργα αναφοράς. Το πρώτο ήταν το Serpentine Pavilion του Sou Fujimoto στο οποίο βρήκα ενδιαφέροντα δύο στοιχεία. Αρχικά τον περιορισμό μέχρι ενός σημείου της ορατότητας του επισκέπτη μέσω ενός πυκνού κανάβου και στη συνέχεια τον σχηματισμό ενός καμπυλοειδούς σχήματος από γραμμικά στοιχεία. 

Σε δεύτερη φάση μελέτησα το Jewish Museum από το Studio Libeskind στο οποίο με ενδιέφερε συγκεκριμένα ένας χώρος όπου ο επισκέπτης καλείται να περπατήσει σε ένα δάπεδο που αποτελείται από χιλιάδες μεταλλικά μικρά πρόσωπα. Βρήκα ενδιαφέρον αυτό το στοιχείο καθώς θεωρώ ότι η κυριολεκτική επαφή με το "πρόβλημα" μπορεί να κινητοποιήσει άμεσα τον δέκτη.    

Καθώς ξεκίνησα τον σχεδιασμό του Pavilion αναγνώρισα δύο βασικά στοιχεία που θα ήθελα να συμπεριλάβω, τα οποία συνοψίζονται στο παρακάτω κολλάζ.

Ασχολήθηκα συγκεκριμένα με το πρόβλημα των μεδουσών και επέλεξα να τοποθετήσω το Pavilion μου σε μία ειδυλλιακή τοποθεσία στην οποία μπορεί ακόμα να μην έχει εμφανιστεί αυτό το φαινόμενο, όμως σύντομα θα κάνει την εμφάνισή του και αυτή είναι η παραλία της Καλόγριας.

Ξεκινώντας την επεξεργασία του περιπτέρου κατέληξα σε μία μορφολογία που θυμίζει το σχήμα της μέδουσας, με βασικό παράγοντα όμως την αισθητική, ώστε να θέλει κάποιος να το προσεγγίσει, σε πρώτο στάδιο, χωρίς να καταλάβει για τι ακριβώς πρόκειται.   

Ένας από τους βασικότερους παράγοντες της αύξησης του πληθυσμού των μεδουσών είναι η μείωση του πληθυσμού των θαλάσσιων χελωνών. Καθώς, λοιπόν, προχώρισα στη επεξεργασία του εσωτερικού του Pavilion αποφάσισα να "σχολιάσω" με κάποιο τρόπο αυτό το γεγονός. Επηρεασμένη από τη μορφολογία του καβουκιού των χελωνών αποφάσισα να γεμίσω το δάπεδο με καβούκια, φέρνοντας έτσι τον επισκέπτη σε άμεση επαφή με το πρόβλημα. Παράλληλα δημιουργείται μία "ειρωνική" εικόνα καθώς αν υποθέσουμε ότι το περίβλημα είναι μία μέδουσα, ο άνθρωπος και η χελώνα βρίσκονται στο εσωτερικό της και σε μία εντελώς διαφορετική αναλογία μεγεθών από αυτή που ισχύει στην πραγματικότητα.