KALKRIESE ARCHEOLOGICAL MUSEUM PARK, GERMANY

ΓΙΑΛΕΣΑ ΜΑΡΙΑ

 Το συγκεκριμένο έργο ειναι της Anette Gigon και του Mike Guyer. Το μουσείο αυτό ανοιξε το 2002 και η εκταση του ειναι 200000 τ.μ.
 Πάνω από 2.000 χρόνια μετά τη μάχη μεταξύ των Ρωμαίων και των γερμανικών φυλών, το Kalkriese είναι ένα μουσείο- πάρκο που αναπαρηστά την μάχη αυτή.
 Ωστόσο, το Kalkriese είναι όχι μόνο ένας θεαματικός τόπος, αλλά και ένα αρχαιολογικό μνημείο, του οποίου τα χαρακτηριστικά και το πεδίο εφαρμογής αποτελούν προκλήσεις για την επιστημονική έρευνα και τη διατήρηση της ιστορικής κληρονομιάς.

 Το μουσείο, το οποίο βρίσκεται στην ιστορική περιοχή, θεωρεί τον εαυτό του ως όχημα για την επίδειξη των τρεχόντων αποτελεσμάτων της έρευνας. Τα γεγονότα του μουσείου συνεχίζουν να διερευνούν και να χρησιμοποιούν νέους τρόπους να καταστήσουν την ιστορία προσβάσιμη με λέξεις, εικόνες και ήχους.

  Το μουσείο- πάρκο εναρμονίζεται πληρως με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται.
 Ο συμπαγής κύβος είναι καλυμμένος με φύλλα χάλυβα, το ανώτερο στρώμα τους καλύπτεται με σκουριά. Αυτή η επίδραση της φυσικής διάβρωσης και το χρωματικό χρώμα του κτιρίου του επιτρέπει να χωρέσει στο περιβάλλον τοπίο σαν οργανισμός και ένα καταφύγιο δημιουργεί μια σύνδεση με την ιστορία του. Τα ισχυρά χαλύβδινα φύλλα εκφράζουν μια δύναμη που σε καμία περίπτωση δεν είναι κατώτερη από τις δυνάμεις που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των 2000 ετών.

 Η είσοδος στο χώρο γίνεται από αυτό το κτίριο. Το κτίριο είναι κούφιο και ο επισκέπτης μπορεί να φτάσει στην κορυφή ώστε να παρατηρήσει τη θέα.
 Οι παρεμβάσεις, τα χρησιμοποιούμενα αρχιτεκτονικά μέσα και ο σχεδιασμός του τοπίου είναι ελάχιστα και κυρίως αφηρημένο. Μερικά μέτρα προκαλούν τη φαντασία του επισκέπτη για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα σε αυτό το τοπίο: η απεικόνιση της πρωην οχύρωσης με σιδερένιους πόλους, τα δεντρα ξεκαθαρίστηκαν και αναδασώθηκε η περιοχή, μερική "ανακατασκευή" του εδάφους, τρία περίπτερα καθώς και τρεις διαδρομές.

 Οι σιδερένιοι πόλοι έχουν απόσταση μεταξύ τους 1 μετρο. 

Χώρος για σκέψη
Στο πάρκο του μουσείου υπάρχουν τρία περίπτερα: το περίπτερο παρακολούθησης, το περίπτερο ακρόασης και το περίπτερο ερώτησης.

Το Περίπτερο Παρακολούθησης

Στην αρχή, το Ρωμαϊκό Μονοπάτι με τις μερικώς επιγραφόμενες πλάκες δαπέδου στρίβει προς το περίπτερο του Βλέπε. Κατόπιν διορθώνει ελαφρώς την κατεύθυνση του, προτού συνεχίσει σε όλο το πεδίο.

Είναι σκούρο στο περίπτερο, πολύ σκούρο πράγματι. Το φως, το οποίο λάμπει μέσα από ένα μεγάλο πρίσμα, δίνει μια αλλοτριωμένη εικόνα του περιβάλλοντος. Το πεδίο. Όπως το βλέπουμε σήμερα. Είναι ήσυχο, θα μπορούσε κανείς να πει, ειρηνικό. Δεν υπάρχουν σημάδια καταστροφής και θανάτου όπως πριν από 2000 χρόνια.

Το Περίπτερο της Ακοής

Πρώτα απ 'όλα ο θαμπός ήχος των στρατιωτών πορείας. Τότε ο σταθερός ρυθμός διακόπτεται. Διαταραχή. Εντολές, κλήσεις, κραυγές και στεναγμοί των τραυματιών.

Σήμερα, ευτυχώς, δεν το ακούμε αυτό πια. Και ακόμη και οι μνήμες είναι σχεδόν ξεχασμένες.

Οι σάλπιγγες αυτιών συλλέγουν τον ήχο του 21ου αιώνα και το ενισχύουν στα αυτιά του ακροατή. Κάποιος μπορεί να το κατευθύνει προς το δάσος ή προς την κατεύθυνση του αχυρώνα.

Το Pavilion of Witnessing δεν προσφέρει ήχους από το παρελθόν, το Pavilion of Listening δεν προσφέρει καμία απάντηση. Αυτά είναι θέσεις για την αντίληψη των επισκεπτών και τους προσκαλούν να απευθύνονται.

Η "Ρωμαϊκή διαδρομή"

Ορόσημα από φθαρτό υλικό

Το μονοπάτι των Ρωμαίων, που κατά πάσα πιθανότητα προερχόταν από την ανατολή, πήγαινε κατά μήκος του λόφου Kalkriese. Μετά την ήττα και τη λεηλασία του πεδίου της μάχης πριν από 2000 χρόνια μόνο μια λεπτή αλλά σαφώς ορατή διασπορά μικρών ευρημάτων υποδεικνύει την πιθανή πορεία των ρωμαϊκών λεγεωνάριων και της επιδρομής τους.

Σήμερα η διαδρομή είναι καλυμμένη με χαλύβδινα φύλλα που εκτίθενται σε φθορά λόγω σκουριάς. Παρόμοια με τη μνήμη του στρατιώτη που σκοτώθηκε σε δράση που εξασθενούσε κατά τη διάρκεια των ετών έως ότου έπεσε στη λήθη του Μεσαίωνα.

Η επανάκτηση των γραπτών του Tacitus τον 15ο αιώνα, τα νέα της μάχης Varus, είναι και πάλι πίσω στο μυαλό των ανθρώπων. Ένθετα φύλλα που φέρουν αρχαίες τιμές εμφανίζονται μεταξύ των μονότονων χαλύβδινων φύλλων που δίπλα-δίπλα. Η περιγραφή του συμβάντος επιστρέφει στον τόπο καταγωγής του.

 Ένα ακόμη στοιχείο του μουσείου αυτού ειναι μια διαδρομή που είναι και αυτή σιδερένια και δείχνει πως οι Ρωμαίοι καλύπτωντας για να μην πεθάνουν κατά τη μάχη.

Μέσα στο δάσος βρίσκονται μερικοί ξύλινοι πάσσαλοι που οι σκιές τους το κανουν να μοιάζει σαν δίχτυ.

το εδαφος εχει κλιση με αποτελεσμα ο επισκεπης καποια στιγμη να βρισκεται να διασχιζει υπογεια ενα μερος του μουσείου- πάρκου. Αυτό φαινεται και στο τοπογραφικο.