ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ 6

Ξεκινώντας την μελέτη μας για τον σχεδιασμό ενός μουσείου σύγχρονης τέχνης κάναμε κάποιες παρατηρήσεις ως προς την οργάνωση αλλά και το περιεχόμενο ενός σύγχρονου μουσείου.

Ανατρέξαμε σε ένα παράδειγμα του παρελθόντος, το Metropolitan Museum, και ένα πιο σύγχρονο το Tel Aviv παρατηρώντας διαφορές στις κινήσεις, τις αισθήσεις αλλά και το περιεχόμενο των δύο μουσείων.

Ύστερα σκεπτόμενοι τον τρόπο που θέλουμε να εκμεταλευτούμε το site καταλήξαμε πως μας ενδιέφερε περισσότερο η εναρμόνιση του κτιρίου με αυτό και η αποφυγή δημιουργίας ενός μεγάλου όγκου.

Για τον λόγο αυτό ξεκινήσαμε αποτυπώνοντας το ήδη υπάρχον έδαφος και προχωρήσαμε δίνοντάς του διαφορετικές ερμηνείες που θα μπορούσαν να γίνουν η αρχή της παρέμβασή μας.

Έπειτα περάσαμε στην μελέτη της ευρύτερης περιοχής παρατηρώντας πως το site είναι απομακρυσμένο από το κέντρο της πόλης και τους υπόλοιπους εκθεσιακούς χώρους και χώρους τέχνης. Το γεγονός αυτό, μας έδειξε ότι χρειάζεται ένα μεγαλύτερο επιχείρημα από έναν μεμονωμένο χώρο εκθέσεων που θα μπορεί να προσελκύσει περισσότερο κόσμο.

Αποτυπώνοντας τις θέες από και προς το site, εντοπίσαμε δύο σημαντικά στοιχεία. Πρώτα το έντονο στοιχείο του φουγάρου της ΑΒΒΕΑ, που λειτουργεί ως τοπόσημο για την περιοχή. Δεύτερη και σημαντικότερη παρατήρηση, ήταν το γεγονός πως η ίδια η περιοχή δημιουργεί ένα τοπίο το οποίο άλλοτε "κρύβει" και άλλοτε "φανερώνει" θέες όπως βλέπουμε και στις δύο παραπάνω φωτογραφίες, ατμόσφαιρες τις οποίες θέλαμε να ακολουθήσουμε και στην παρέμβασης μας.

Θελήσαμε λοιπόν, το ίδιο μας το μουσείο να αποτελέσει ένα νέο έδαφος, μία επιφάνεια, ακολουθώντας την τοπογραφία του site και δημιουργώντας μέσα από αυτήν άλλοτε εσωτερικούς και άλλοτε εξωτερικούς χώρους.

Βασική χειρονομία μας, αποτέλεσε η χάραξη της επιφάνειας και η ανασήκωσή της σε διαφορετικά επίπεδα δημιουργώντας έτσι τους εσωτερικούς μας χώρους και επιτυγχάνοντας την σύνδεση αυτών με τα δώματα μέσω ραμπών που προέκυψαν με την ίδια χειρονομία. Σημαντικό στοιχείο, αποτελεί ο τρόπος που εκμεταλευτήκαμε τα δώματα τοποθετώντας κάποιες εφήμερες κατασκευές σκίασης, με την χρήση κάποιων πανιών και την στήριξη τους στους ήδη υπάρχοντες στύλους φωτισμού αλλά και η μερική φύτευση που τοποθετήθηκε, με σκοπό την επέκταση τον εσωτερικών προγραμμάτων προς τους εξωτερικούς χώρους όταν αυτό είναι εφικτό.

Παρατηρούμε στα φωτορεαλιστικά τον τρόπο που το ίδιο μας το μουσείο άλλοτε εμφανίζεται και άλλοτε αποκρύπτεται με βασικό στοιχείο αυτού τα φουγάρα της ΑΒΒΕΑ.

Βασικά μας προγράμματα στο μουσείο, ήταν ο εκθεσιακός χώρος, η ύπαρξη ιδιωτικών studio που δίνουν την δυνατότητα διαμονής για καλλιτέχνες, κάποια ανοιχτά εργαστήρια, εξωτερικός χώρος για προβολές και επέκταση των προγραμμάτων, χώρος διοικητικών γραφείων και παρουσιάσεων, αποθήκη, καφετέρια, gift shop αλλά και ένα εσωτερικό αμφιθέατρο όπως θα αναλύσουμε στην συνέχεια.

Βλέποντας λοιπόν το site στο σύνολό του, παρατηρούμε πως κόβοντας κάθε φορά σε διαφορετικό επίπεδο αποκαλύπτονται οι εσωτερικοί μας χώροι κάτω από τη επιφάνεια - τοπίο που έχουμε δημιουργήσει. Ταυτόχρονα, φαίνονται τα φυτεμένα στοιχεία στα δώματα μας, η δημόσια είσοδος του μουσείου με την έντονη φύτευση στον μπροστινό χώρο, αλλά και οι στήλοι φωτισμού πάνω στους οποίους στηρίζονται κάποιες εφήμερες κατασκευές σκίασης με την χρήση πανιών όπως προαναφέρθηκε.

Σε μια κοντινότερη απεικόνιση των κατόψεων, παρατηρούμε την κεντρική είσοδο του μουσείου μας απ' την οποία μπορεί να πάει κανείς στην καφετέρια και το gift shop και μια ξεχωριστή είσοδο για το αμφιθέατρο. Προχωρώντας από την καφετέρια, συναντάμε τον χώρο υποδοχής στον οποίο μπορεί κανείς να πάει κατευθείαν μέσω της ράμπας που έρχεται από το δώμα από την δεξιά πλευρά.

Ύστερα, πιο κοντά στην ΑΒΒΕΑ, την οποία επιλέγουμε να αφήσουμε ως έχει κρατώντας τα ίδια τα μηχανήματα της ως εκθέματα βρίσκονται τα γραφεία διοίκησης και κάποιος χώρος διαλέξεων. Απ' την αριστερή μεριά βλέπουμε την αποθήκη η οποία βρίσκεται σε άμεση σχέση με τον δρόμο για να μπορεί να γίνεται ακόμα πιο εύκολη η μεταφορά πραγμάτων. Η πρόσβαση σ'αυτήν από τον χώρο του μουσείου, επιτυγχάνεται εξωτερικά μέσω της δεύτερης ράμπας που έχουμε δημιουργήσει.

Προχωρώντας από τα γραφεία διοίκησης προς τον εκθεσιακό χώρο και τα studio των καλλιτεχνών , παρατηρείται μεγάλη κλίση του εδάφους στο site μας. Εκεί, είναι που επιλέγουμε να τοποθετήσουμε κάποια πλατύσκαλα έτσι ώστε να είναι πιο εύκολη η πρόσβαση στον εκθεσιακό. Διατηρούμε όμως την κλίση αυτή με το δικό μας έδαφος και την εκμεταλευόμαστε για ανοιχτό χώρο προβολών.

Έτσι λοιπόν, η πρόσβαση στον εκθεσιακό χώρο επιτυγχάνεται είτε με τον τρόπο που προαναφέρθηκε, είτε μέσω της τρίτης μας ράμπας που λειτουργεί ως επιπλέον - άμεση είσοδος από την πάνω πλευρά του site. Κατά την είσοδο από την ράμπα, πηγαίνει κανείς προς το βεστιάριο και τον χώρο που μπορεί να προμηθευτεί το εισιτήριο του αλλά και των πίσω χώρο που βρίκονται οι τουαλέτες. Δίπλα, συναντάμε τις σκάλες και τους ανελκυστήρες που οδηγούν στο parking. Απ΄το βεστιάριο, μπορεί ο επισκέπτης να εισέλθει στον εκθεσιακό χώρο, ο οποίος διαχωρίζεται μέσω μιας τζαμαρίας με τους υπόλοιπους χώρους έτσι ώστε να είναι άμεση η οπτική επαφή αλλά να υπάρχει και διαχωρισμός. Στον εκθεσιακό χώρο, σημαντικό ρόλο ως στοιχείο σχεδίασης έπαιξε η σκάλα ανάβασης του επισκέπτη στο δεύτερο επίπεδο, όπου με το καμπυλόμορφο σχήμα της διαμόρφωσε τόσο την διάταξη των μεταλλασσόμενων πανέλων όσο και την κίνηση του επισκέπτη στον χώρο.

Ένα επίπεδο κάτω, στα αριστερά, βρίσκονται τα ανοιχτά μας εργαστήρια στα οποία μπορούν να γίνονται κάποια workshop για τους επισκέπτες αλλά και τα ιδιωτικά διόροφα studio των καλλιτεχνών σε άμεση σχέση με τον εκθεσιακό, στα οποία προσφέρεται ένα δωμάτιο για διαμονή εάν αυτό χρειαστεί. Να σημειωθεί, πως τα εργαστήρια αυτά μπορούν να επεκτείνονται κατά τους θερινούς μήνες στον εξωτερικό χώρο στον οποίο είναι τοποθετημένα στους στύλους τα πανιά έτσι ώστε να προσφέρεται σκίαση η οποία σε μερικό βαθμό υπάρχει λόγω προσανατολισμού του κτιρίου.

Παρατηρώντας τις τομές, θέλουμε να επισημάνουμε πως ο κύριος τρόπος στήριξης είναι ένα μεγάλο χωροδικτύωμα το οποίο τοποθετείται στην οροφή και στηρίζεται στα άκρα του σε μεγάλες κολώνες έτσι ώστε η κίνηση στον χώρο να μη διακόπτεται από συνεχή υποστυλώματα.

Η μακέτα 1:250, είχε ως σκοπό να δείξει το δομικό στοιχείο του μουσείου (χωροδικτύωμα) μέσω τομών που στο σύνολο τους δημιουργούν το δικό μας έδαφος - επιφάνεια.